Home | Previews | Reviews | Anime | Reports | Forum
gamecorenetwork gamecorenetwork gamecorenetwork gamecorenetwork gamecorenetwork
gamecorenetwork gamecorenetwork gamecorenetwork
Review | Gamecube | Ultimate Fighting Championship: Throwdown
Review | Preview | Screenshots | Nieuws | Reports

Ultimate Fighting Championship: Throwdown

Als je, net als ik, veel wrestling games speelt, raak je op den duur erg vertrouwd met de controles, de moves, de omgeving en de snelheid van de wedstrijden. Als je vanuit hier een overstap maakt naar andere, realistische sport/vecht games kan dit vrij lastig zijn doordat je helemaal opnieuw moet wennen aan de andere setting waarin de match zich plaats vind.

Toen ik een korte tijd geleden de lokale gameshop betrede, viel mijn oog op UFC: Throwdown. UFC staat voor Ultimate Fighting Championship en de eerste UFC game op de Dreamcast had mij blij verrast. Voor de prijs van slechts 20 euro schafte ik de game aan in de hoop dat ook deze game verassend leuk zou zijn, net als de eerste UFC game.

Mocht je niet weten wat UFC precies inhoudt, dan heb je geluk dat hier een korte uitleg volgt. Net zoals bijvoorbeeld WWE (World Wrestling Entertainment), is UFC een vorm van entertainment. Er zijn dan ook verschillende overeenkomsten met het wrestling van tegenwoordig, zoals de flitsende binnenkomsten van de vechters. De grote overeenkomsten stoppen echter hier. Natuurlijk lijken sommige grepen en worpen binnenin de 8-hoekige kooi, The Octagon, wel op bewegingen bekend van het wrestling, maar zijn de aanvallen bij UFC écht. Zoals misschien bekend worden de acties en bewegingen bij wrestling vrijwel altijd van tevoren gepland, maar bij MMA (Mixed Martial Arts, de sport die bij UFC wordt uitgeoefend) zijn alle klappen, grepen en worpen echt. Het is de bedoeling dat vechters een gevecht winnen via overgave of knock-out. Waarom zou iemand zichzelf onderwerpen aan deze vorm van geweld? Het antwoord is simpel! Bij MMA, en binnen de UFC, zijn grote geldbedragen te verdienen. Denk bijvoorbeeld maar aan bedragen rond de 100000 dollar voor een verloren titelgevecht. De winnaar krijgt vaak nog het dubbele.

Verder naar de game. De game telt een aantal verschillende spelmodi waarin een gekozen, of zelf gecreëerde vechter het op moet nemen tegen een reeks vijanden in een 8-hoekige kooi, genaamd The Octagon. Allereerst is er de Arcade Mode waarin je gekozen vechter het tegen een oneindige reeks vijanden op moet nemen. Hoe meer wedstrijden je wint, hoe meer kans je hebt om de hoogste ranking in het spel te behalen. De volgende mode is de Champion Mode. Hierin neemt een gekozen vechter het op tegen 5 vechters uit zijn gewichtsklasse om uiteindelijk een zilveren titelriem te winnen. Wanneer je een zilveren titel hebt gewonnen, kun je met deze vechter verder gaan naar de Legend Mode waarin je wederom een aantal vijanden moet verslaan, zonder te verliezen. Lukt je dit, dan zul je de trotse eigenaar van een gouden titelriem worden.

Een enkele wedstrijd is ook mogelijk via de Exhibition Mode, hoewel je deze optie niet vaak zult gebruiken. Ben je niet zeker van je vechtkunsten, dan kun je ze uitoefenen in de Training Mode. Een Tournament Mode is ook aanwezig, maar de leukste mode is de Career Mode. In deze mode moet je een eigen vechter in elkaar zetten waarbij je alles aan de vechter in kan stellen. Naast naam, hoogte etc. zul je ook een gevechtsstijl uit moeten kiezen. Dit is waarschijnlijk het belangrijkste bij het maken van je vechter! De gevechtsstijl beslist namelijk welke bewegingen en aanvallen je vechter bij zich zal dragen. Een immens aantal verschillende vechtstijlen zal aanwezig zijn binnen deze game. Van “Kickboxen” tot “Wrestling” en van het “Miletich Fighting System” tot aan “Submission Fighting”, werkelijk alle verschillende MMA gevechtsstijlen zijn aanwezig binnen deze game.

De vechters in de game kwamen mij persoonlijk bijna allemaal bekend voor omdat ik zo nu en dan wel een UFC wedstrijd heb mogen aanschouwen. Namen als Tito Ortiz, Vitor Belfort, Dan “The Beast” Severn en onze eigen Nederlandse Bas Rutten, klonken mij zeer bekend in de oren. Al deze vechters zijn natuurlijk niet allemaal even zwaar. Daarom is de game onderverdeeld in verschillende gewichtsklassen namelijk: Light Weight, Welter Weight, Middle Weight, Light Heavy Weight en Heavy Weight. Iedere gewichtsklasse heeft zijn eigen vechters en kampioen. In totaal zijn er 28 vechters en een 6-tal verborgen vechters te vinden in het spel. Helaas mis ik toch namen zoals Ken Shamrock, Tank Abbott en een aantal anderen.

Alle vechters komen op een gelijkwaardige manier naar de Octagon, of de vechter nu kampioen is of niet. De opkomst van de vechters ziet er erg spectaculair uit, met laserlicht en prachtig geanimeerd publiek. Deze hoge graphics kunnen natuurlijk niet het hele gevecht volgehouden worden, dus veranderd het uiterlijk van het spel erg veel wanneer de opkomsten verleden tijd zijn. Na de aankondiging van de vechters, gemaakt door Bruce Buffer, en het voorstellen van 1 van de 2 scheidsrechters kan het gevecht dan eindelijk beginnen. Gelukkig kun je al deze poeha ook overslaan zodat je direct verder kunt met de wedstrijd.

Wanneer je bijvoorbeeld wrestling games gewend bent, zul je richting deze game een enorme omschakeling moeten maken. De actie is van een dusdanig trager tempo dat het voor sommigen snel saai kan worden wanneer de game op Easy gespeeld wordt. Op deze manier komt de game ook niet tot zijn volste recht. Pas wanneer de game op Hard gespeeld wordt, worden de wedstrijden eigenlijk pas interessant. Zolang je de game op Easy speelt, zul je bijna nooit lastig krijgen van blokkades of tegenaanvallen van je tegenspeler. Wanneer je de game echter op Hard onder je neus krijgt, zul je de totale duur van 3 rondes per wedstrijd vaak genoeg nodig hebben om een opening te zoeken waarin je je tegenstander een draai om zijn oren kan geven.

Het leukere aspect aan deze gevechten is voor mij persoonlijk de opgave grepen. Afhangend van de gekozen vechter kun je met een knoppencombinatie vaak een tegenstander vloeren waarna je zal proberen zijn arm, been of hoofd te pakken te krijgen in een verwoestende greep waaruit de tegenstander enkel en alleen op kan geven. Deze manier van vechten, Submission Fighting, maakt de game een stuk interessanter, maar wederom wordt dit pas spannend en leuk wanneer er op de Hard mode gespeeld wordt.

Zin in een potje vechten in een 8-hoekige stalen kooi? Dan is UFC: Throwdown iets voor jouw! Houdt er echter wel rekening mee dat je de Easy en Normal mode als een sneltrein voorbij blaast wanneer je je favoriete vechter eindelijk onder de knie hebt. Helaas is het leren van alle aanvallen van álle vechters een tijdrovende bezigheid en zul je hier als speler geen zin in hebben. Hierdoor zul je waarschijnlijk geen uren op een dag bezig zijn met deze game, hoewel het af en toe spelen van een wedstrijdje wel leuk kan zijn, vooral tegen een goed geoefende vriend.

Beoordeling Plus / Minpunten
Graphics: 9
Geluid: 7
Houdbaarheid: 7
Speelbaarheid: 7
Eindoordeel: 7
+ Veel spelopties
+ Bekende vechters
- Easy en Normal zijn te makkelijk
- Weinig afwisseling
- Irritante stemmen uit publiek
Gast
Geplaatst op 15/05/2007
Alvin

62.42.32.218
http://2e0f7774c4f84fef8c0d452b81eaeda4-t.cmrczx.info [a href="http://2e0f7774c4f84fef8c0d452b81eaeda4-h.cmrczx.info"]2e0f7774c4f84fef8c0d452b81eaeda4[/a] [url]http://2e0f7774c4f84fef8c0d452b81eaeda4-b1.cmrczx.info[/url] [url=http://2e0f7774c4f84fef8c0d452b81eaeda4-b2.cmrczx.info]2e0f7774c4f84fef8c0d452b81eaeda4[/url] [u]http://2e0f7774c4f84fef8c0d452b81eaeda4-b3.cmrczx.info[/u] 8a679c05bcb1370ed3f8ad6d85f13583
Reageer op dit artikel

Naam: ip: 54.167.230.68




Login:
Gebruikersnaam: Wachtwoord:
 

Nog geen profiel? Maak er dan hier een aan!
GameCore 6 jaar:
Specificaties:
Game: Ultimate Fighting Championship: Throwdown
Genre: Fighting
Platform: Gamecube
Aantal spelers: 4
Release datum: //0
Extra's:
Website: Klik hier
 
Ontwikkelaar: Crave
Uitgever: Electronic Arts
Screenshots:
Partners

Honderd2 webdesign Spelletjes spelen

Privacy Policy | Adverteren | Over GameCore Network | Werken bij GameCore Network | Makers